Zaman zaman hepimizin başına gelmiştir. "Bir şey" olmanın yükünü biz taşımak zorunda kalmışızdır veya cezasını biz çekmişizdir. Şu veya bu farketmez bir durumdayızdır. İster bunun adına yalnızlık deyin isterseniz de unutulumuşluk deyiniz, farketmez. Ölümden de beter şey aslında varlığınızın kabul edildiği ama zikredilmediği bir ortamda yaşamaya çalışmak...

Şu günlerde zaman zaman ben de kendimi Ç harfi gibi hissediyorum. İlkokul sıralarında A, B, C, Ç, D diye alfabemiz öğretildiği zamanlarda dillerden düşmezdi Ç harfi. Atlanmazdı, sırası şaşırılmazdı. Bir çok harften kolay yazılırdı. Bir yarım yuvarlak, altına da bir nokta. İşte bizler de bu harf gibi basit düşünceliydik, kolay söylerdik, söylenirdik...

Ne zaman ki, sınavlarda test yöntemi uygulanmaya başladı ki bizim hayatımızdan da Ç harfi silinmeye başladı. Test yöntemi yabancılardan, özellikle Amerika'dan ithal edilen bir yöntem olduğundan seçenekler içinde Ç harfi kullanılmaz oldu. Zaman içinde bizim harfleri sayma sıramız da değişti: A, B,C,D. ÖSYM aslında Ç harfinin katilidir. Bu harfin seçenekler arasında yer almamasının çok da geçerli bir nedeni yok. Hadi diyelim ki o zamanlarda Türkçe harf seti bilgisayarlarda kullanılamıyordu ama ya şimdi. ÖSYM bir itibar iadesi yapamaz mı Ç harfi için?

Bugünlerde kendimi Ç gibi hissediyorum: Yalnız ve Türk'çe...